مسأله ـ مسافري كه بايد نمازهاي چهار ركعتي را در سفر دو ركعت بخواند،نبايد در ماه رمضان روزه بگيرد و مسافري كه نمازش را تمام ميخواند مثل كسيكهشغلش مسافرت، يا سفر او سفر معصيت است، بايد در سفر روزه بگيرد.
مسأله ـ مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد، ولي براي فرار از روزه مكروهاست. و همچنين است مطلق سفر قبل از روز بيست و چهارم ماه رمضان، مگر اينكهسفر براي حج يا عمره يا به جهت ضرورتي باشد.
مسأله ـ اگر غير روزه ماه رمضان روزه معين ديگري بر انسان واجب باشد، مثلاًنذر كرده باشد روز معيني را روزه بگيرد، احتياط است تا ناچار نشود در آن روزمسافرت نكند. و اگر در سفر باشد، چنانچه ممكن است قصد كند ده روز در جاييبماند و آن روز را روزه بگيرد، ولي بعيد نيست سفر جائز و قصد اقامت لازم نباشد. ودر صورتي كه به سبب سفر روزه نگيرد لازم است روزه آن روز را قضاء كند (بنابراحتياط در بعضي صور).
مسأله ـ اگر نذر كند روزه مستحبي بگيرد و روز آن را معين نكند نميتواند آنرا در سفر بجا آورد. ولي چنانچه نذر كند كه روز معيني را در سفر روزه بگيرد، بايد آنرا در سفر بجا آورد. و نيز اگر نذر كند روز معيني را چه مسافر باشد يا نباشد روزهبگيرد، بايد آن روز را اگر چه مسافر باشد روزه بگيرد.
مسأله ـ مسافر ميتواند براي خواستن حاجت سه روز در مدينة طيبه روزهمستحبي بگيرد. و احوط اگر اقوي نباشد آن سه روز روزهاي چهارشنبه و پنجشنبه وجمعه باشد. و اگر روزهاي ديگر را انتخاب كرد روزه را رجاءً بياورد.
مسأله ـ كسي كه نميداند روزه مسافر باطل است اگر در سفر روزه بگيرد و دربين روز مسألة را دانست، روزهاش باطل ميشود، و اگر تا مغرب نداند روزهاشصحيح است.
مسأله ـ اگر فراموش كند كه مسافر است، يا فراموش كند كه روزه مسافر باطلميباشد و در سفر روزه بگيرد، روزه او باطل است.
مسأله ـ اگر روزهدار بعد از ظهر مسافرت نمايد، بايد روزه را تمام كند و اگرپيش از ظهر مسافرت كند وقتي به حد ترخص برسد در صورتي كه از شب نيت سفرداشته باشد روزهاش باطل ميشود و الا بنابر احتياط واجب روزه را تمام و بعداً قضاءكند و اگر پيش از رسيدن به حد ترخص روزه را باطل كند كفاره بر او واجب است.
مسأله ـ اگر مسافر در ماه رمضان قبل از فجر در سفر بوده چنانچه پيش از ظهربه وطنش برسد يا به جايي برسد كه ميخواهد ده روز در آنجا بماند، و كاري كه روزه راباطل ميكند انجام نداده، بايد آن روز روزه را بگيرد و اگر انجام داده، روزه آن روز درستنبوده بر او واجب نيست. ولي اگر بعد از فجر سفر رفت و پيش از ظهر به وطن يا جايي كهقصد اقامت ده روز را دارد برسد احتياطاً آن روز را تمام كرده و قضاي آن را نيز بياورد.
مسأله ـ اگر مسافر بعد از ظهر به وطنش برسد، يا به جايي برسد كه ميخواهد دهروز در آنجا بماند، نبايد آن روز را روزه بگيرد.
مسأله ـ مسافر و كسي كه از روزه گرفتن عذر دارد، مكروه است در روز ماهرمضان جماع نمايد و در خوردن و آشاميدن خود را سير كند، بلكه شايسته استچيزي نخورد.
اوقات شرعی
ذکر ایام هفته
|
يَا ذَالجَلالِ وَ الِاکرَام |
|
