رساله توضیح المسائل - احکام زکاة
مسأله ٢٠٣٢-انسان باید زکاة فطره را به قصد قربت یعنی برای انجام فرمان خداوند عالم بدهد و موقعی که آن ر امی دهد نیت دادن فطره نماید.
مسأله ٢٠٣٣-اگر پیش از ماه رمضان فطره را بدهد صحیح نیست و احتیاط است که در ماه رمضان هم فطره ندهد. ولی اگر پیش از ماه رمضان به فقیر قرض بدهد و بعد از آن که فطره بر او واجب شد، طلب خود را بابت فطره حساب کند مانعی ندارد.
مسأله ٢٠٣٤-گندم یا چیز دیگری را که برای فطره می دهد باید به جنس دیگر یا خاک مخلوط نباشد و چنان چه مخلوط باشد اگر خالص آن به یک صاع که تقریبا سه کیلو است برسد، یا آن چه مخلوط شده به قدری کم باشد که قابل اعتناء نباشد اشکال ندارد.
مسأله ٢٠٣٥-اگر فطره را از چیز معبوب بدهد، بنا بر احتیاط واجب کافی نیست.
مسأله ٢٠٣٦-کسی که فطره ی چند نفر را می دهد، لازم نیست همه را از یک جنس بدهد مثلا اگر فطره ی بعضی را گندم و فطره ی بعضی دیگر را جو بدهد کافی است.
مسأله ٢٠٣٧-کسی که نماز عید فطر می خواند، بنا بر احتیاط واجب باید فطره را پیش از نماز عید بدهد یا قبلا جدا کند. ولی اگر نماز عید نمی خواند، می تواند دادن فطره را تا ظهر تاخیر بیندازد.
مسأله ٢٠٣٨-اگر به نیت فطره مقداری از مال خود را کنار بگذارد و تا ظهر روزعید به مستحق ندهد، هر وقت آن را می دهد نیت فطره نماید.
مسأله ٢٠٣٩-اگر موقعی که دادن زکاة فطره واجب است، فطره را ندهد و کنار هم نگذارد، بعدا بنا بر احتیاط بدون اینکه نیت اداء و قضاء کند فطره را بدهد.
مسأله ٢٠٤٠-اگر فطره را کنار بگذارد، نمی تواند آن را برای خودش بردارد و مالی دیگر را برای فطره بگذارد.
مسأله ٢٠٤١-اگر انسان مالی داشته باشد که قیمتش از فطره بیشتر است چنان چه فطره را ندهد و نیت کند که مقداری از آن مال برای فطره باشد اشکال دارد.
مسأله ٢٠٤٢-اگر مالی را که برای فطره کنار گذاشته از بین برود چنان چه دسترس به فقیر داشته و دادن فطره را تاخیر انداخته، باید عوض آن را بدهد و اگر دسترس به فقیر نداشته ضامن نیست.
مسأله ٢٠٤٣-اگر در محل خودش مستحق پیدا شود، احتیاط واجب است که فطره را به جای دیگر نبرد واگر به جای دیگر ببرد وتلف شود، باید عوض آن را بدهد. ولی فطره جدا نشده را می تواند خود یا وکیلش در جای دیگر بپردازد.
